Loek Grootjans | ‘Vincent’s asylum’ | Opening Friday 24 Nov | 17.00 – 19.00 |


De opening van de Tentoonstelling ‘Vincent’s asylum’ zal plaatsvinden tijdens de opening van het Amsterdam Art Weekend 2017 | 23 – 26 November.


PERSBERICHT

Loek Grootjans
‘Vincents asylum’

Opening: 24 November, 17:00 – 19:00 uur
De expositie zal te zien zijn tot het einde van het jaar 2017


Na een residentie in het Van Goghhuis in Zundert in 2012 ontwikkelde Loek Grootjans het idee om een asiel te bouwen voor Vincent Van Gogh, een verzamelplaats voor alle belangrijke attributen uit het leven van de grootmeester: drinkwater uit Zundert, grond waarop hij geboren werd, gemummificeerde peren en geweckte groenten uit de moestuin, gevonden pigment uit St. Rémy de Provence…

Vincent’s Asylum vloeit voort uit het project Storage for Distorted Matter.

De attributen uit Vincent’s Ayslum worden voor het eerst buiten het paviljoen in C&H gallery getoond. Loek begon eind jaren tachtig als schilder van louter monochrome schilderijen. Deze vinden hun oorsprong in een experiment dat Grootjans in 1988 uitvoerde. Hij sloot zich gedurende een maand op in een van licht verstoken ruimte. Dit resulteerde in het ‘zien’ van twee kleuren: groen en bruin. Deze kleur-ervaring bracht de kunstenaar er toe zich vanaf dat moment uitsluitend toe te leggen op bruine en groene monochrome schilderijen. Hij kweet zich zeer ernstig en compromisloos aan deze taak… beginnend bij de hoeveelheid te gebruiken verf, iets wat Grootjans altijd zeer precies en vooraf heeft bepaald. Elke gemorste druppel of spat werd nauwkeurig gerecycleerd. Dit systeem impliceerde een ‘uitgesteld stoppen’ met schilderen. In 1998 ontruimde Loek Grootjans zijn atelier en haalde hij alle restjes verf, tot het laatste spatje op de vloer. Hij verzamelde deze verfschilfers in een petrischaaltje en gaf het de titel ‘The Final Remains of a contemporary monochrome Painter… ‘

Gaandeweg gaat alles over in de ‘Storage for Distorted Matter’. Een langdurig project van Loek Grootjans. Alles wat de kunstenaar mentaal en fysiek achterlaat krijgt een plaats in dit project. Alles wat verbonden is met de kunstenaar en zijn wereld wordt opgeslagen, geregistreerd en gearchiveerd. Zo slaat hij het leven op. De poging om alles te omvatten heeft in Grootjans’ werk altijd een grote rol gespeeld. De onmogelijkheid van die poging zou men een ‘hoopvol’ falen kunnen noemen.

Loek Grootjans verzamelde voor zijn project ‘Storage for Distorted Matter’ (2008 tot heden) bijna alles, flessen met sporen van grootmeesters, eigen drek, grond waarop Vincent van Gogh werd geboren, meesterwerken van de eenentwintigste eeuw die niet gemaakt kunnen worden, water waarin drenkelingen op Vlieland zijn aangespoeld, het licht dat Piet Mondriaan voor het eerst zag toen hij in Domburg aankwam…Maar ook simpelweg zijn eigen stof, wat gesublimeerd te zien was in het werk ‘The Remembering Department’ in zijn solotentoonstelling in het S.M.A.K. (2010) en waar het werk ook werd opgenomen in de collectie van het museum.

Over Loek Grootjans (1955, Arnemuiden) kan alvast één ding met zekerheid gezegd worden: hij is een systeemdenker en hij neemt zijn praktijk zeer ernstig, in die zin dat hij alles tot in de puntjes doordrijft en uitwerkt. Over het oeuvre van Grootjans praten, houdt deels in dat er over een kader wordt gepraat waarbinnen zijn werk een plaats krijgt. Dit kader creëerde hij in 1998 met de oprichting van ‘de Foundation for the benefit of the aspiration and the understanding of context (formerly known as the institute for immediate knowledge, real perception and logic features according to the most contemporary monochrome paintings)’. Deze stichting bestaat uit verschillende departementen, sub-departementen en afdelingen die zich met de jaren meer en meer vertakken.


After a residency in the Van Goghhuis in Zundert in 2012, Loek Grootjans developed the idea of building an asylum for Vincent van Gogh, a gathering place for all major attributes of the grandmaster’s life: drinking water from Zundert, ground on which he was born, mummified pears and fried vegetables from the vegetable garden, found pigment from St. Rémy de Provence …
Vincent’s Asylum derives from the ‘Storage for Distorted Matter’ project.

The attributes of Vincent’s Asylum are first shown outside the pavilion in C&H gallery.

Loek began painting in the late 1980s as a painting of pure monochrome paintings. These originate in an experiment conducted by Grootjans in 1988. He locked himself up for a month in a light-deprived space. This resulted in “seeing” only two colours: green and brown. This colour-experience allowed the artist to apply exclusively to brown and green monochrome paintings from that moment onwards. He was very serious and uncompromisingly committed to this task … starting with the amount of paint to be used, something that Grootjans has always determined very accurately in advance. Each spilled drop or splash was accurately recycled. This system implied a “delayed stop” with his painting. In 1998, Loek Grootjans cleared out his studio and gathered all the spilled paint from the floor, till the last visible splash and spatter of paint. He collected these paint-scraping in a Petri dish and gave it the title ‘The Final Remains of a contemporary monochrome painter …’ Gradually, everything goes into ‘Storage for Distorted Matter’.

A long-term project by Loek Grootjans. Everything that the artist leaves mentally and physically gets a place in this project. Everything associated with the artist and his world is stored, recorded and archived. That’s how he ‘stores life’. The effort to include everything has always played a major role in Grootjans’ work. The impossibility of that attempt could be seen as a “hopeful” failure.

Loek Grootjans collected for his project ‘Storage for Distorted Matter’ (2008 to the present) almost everything, bottles with traces of grandmasters, own faeces, earth on which Vincent van Gogh was born, masterpieces of the twenty-first century that can not be made, water in which drowned bodies arrived at Vlieland, the light that Piet Mondriaan first saw when he arrived in Domburg … But also simply his own dust, which was sublimed in the work ‘The Remembering Department’ in his solo exhibition in the S.M.A.K. (2010) and where the work was also included in the collection of the museum.

One thing above all can be said with certainty about Loek Grootjans (1955, Arnemuiden): he is a system thinker and he takes his practice very seriously, in the sense that he drives everything through down to the last detail. Talking about Grootjans’s oeuvre, in part, means talking about a framework within which his work takes place. He created this framework in 1998 with the creation of ‘the Foundation for the benefit of the aspiration and understanding of context (formerly known as the institute for immediate knowledge, real perception and logic features according to the most contemporary monochrome paintings)’. This foundation consists of several departments, sub-departments and departments that have branched out over the years.